|
TÜRKİYE'DE ENDÜLÜS'E İLGİ |
|
Türkiye'de
Endülüs'e ilgi esas olarak Muhyiddin İbnü'l-Arabî'nin Anadolu'ya
gelmesiyle başlar. O, burada müritler bırakmış ve onun eseri sayesinde,
Selçuklular'daki durum pek bilinmese de, Osmanlılar'da İbnü'l-Arabî'ye,
dolayısıyla da Endülüs'e ilgi gösterilmiş ve Endülüs'ten gelen yardım
çağrılarına imkan ölçüsünde cevap verilmiştir.
Hıristiyan kuşatması ve baskısı altında zorda kalan Endülüslüler'in
Osmanlılar'dan yardım istemeleri karşısında Osmanlı Devletine bağlı
denizciler ve ara ara Kemal Reis gibi birkaç Kaptan-ı Derya vasıtasıyla
İspanya-Portekiz kıyıları topa tutularak harab edilmiş, ticaret gemileri
tacize uğratılmış ve İspanya'dan sürgün edilen Müslüman-Yahudi
Endülüslüler gemilerle Osmanlı ülkesi topraklarına nakledilmiştir.
Asıl yoğun ilgi ise, Tanzimat döneminde Ziya Paşa'nın yaptığı bir
tercüme kitap (Viardot, Endülüs Tarihi, Terc. Ziya Paşa, I-IV, İstanbul
1304/1887) sayesinde olmuştur. Bu ortamda daha çok Endülüs'ün yok
oluşuna sebep olan siyasi parçalanma üzerinde durulmuş, bundan ibret
alınması istenmiştir. Çünkü, Osmanlı Devleti de bir çöküş-dağılma
sürecine girmiş bulunmaktaydı. Endülüs ile aralarında büyük benzerlikler
vardı.
Nitekim M. Kemal Atatürk de
Nutuk'ta yer alan
Meclis'teki bir konuşmasında Endülüs'ün bu yönüne dikkat çekmiştir.
Bediuzzaman Said Nursî de Risâle-i Nûr'da
(İslam-Hıristiyanlık/Avrupa bahisleri, 26.mektup + Türkçülük-Kürtçülük
bahisleri, 29.mektup) Endülüs'e dikkat çeker.
Beşir Ayvazoğlu, 1976 yılına kadar edebiyatımızda Endülüs'e gösterilen
ilgiyi aşağıdaki makalesinde aktarmıştır.
1976 yılından sonrasında ise, Endülüs'e ilgi daha çok bilimsel platforma
taşınmış ve ayrıca, Endülüs Turizmi konusunda Bien Tur, Miltur, Asya
Tur, Camino Tur gibi büyük Tur şirketlerinin rutin Endülüs turları
meşhur olmuştur. Bilimsel platformdaki gelişmelere satır başlarıyla
şöyledir:
MEB İslam Ansiklopedisi'ndeki ilgili maddeler
Diyanet İslam Ansiklopedisi'ndeki ilgili maddeler
Prof.Dr. Mehmet Özdemir'in çalışmaları:
--Endülüs Müslümanları-1, TDV, Ankara 1994
--Endülüs Müslümanları İlim ve Kültür Tarihi, TDV, Ankara 1997
--Endülüs Müslümaları Medeniyet Tarihi, TDV, Ankara 1997
Prof.Dr. Abdülkerim Özaydın'ın DİA'ya yazdığı ilgili maddeler: "Abbâdîler",
"Aragon", ..
Prof.Dr. Bekir Karlığa'nın ilgili çalışmaları
Prof.Dr. M. Esat Coşan'ın İslam Dergisi, Mart'85, "Endülüs ve 20.Asır"
adlı makalesi
1992 yılında T.Diyanet Vakfı'nın düzenlediği ve kitap olarak yayınlanan
(Endülüs'ten İspanya'ya) Endülüs Sempozyumu:
İçindekiler:
Yrd.Doç.Dr.M. Faruk Toprak, Edebî Kaynaklara Göre Son Dönem Endülüs
Müslümanlarının Durumu
Dr. Mustafa Aydın, Endülüs Edebiyatında Orjinallik Meselesi
Prof.Dr. Mehmet Özdemir, Endülüs'ün Yıkılış Süreci Üzerine Mülahazalar
Prof.Dr. S.Hayri Bolay, Endülüs'te Gelişen Düşünce Hayatı ve Batıya
Tesirleri
Prof.Dr. Ercüment Kuran, Cezayirli Türkler'in Endülüs Müslümanlarını
Kuzey Afrika'ya Nakli ve Neticeleri
Prof.Dr. Mustafa Tahralı, Muhyiddîn İbn Arabî ve Türkiye'ye Tesirleri
Beşir Ayvazoğlu, Edebiyatımızda Endülüs
Prof.Dr. Suat Yıldırım, İslam Hakimiyetinin Sona Ermesinin Beşyüzüncü
Yılında Endülüs'te İslam
Prof.Dr. Selçuk Mülayim, Endülüs Sanatı
Prof. Rodrigo de Zayas, Endülüs'te Yüzbinlerce Müslüman Katledildi
Endülüs'ün Yıkılış Süreci Üzerine M. Özdemir ile bir Röportaj
B. Gürsoy, "Türk Edebiyatı'nda Endülüs", Kubbealtı Akademi Mecmuası, S.1
(1995), s. 9-22
Son zamanlarda bazı gazetelerdeki köşe yazılarında Reconquista
bağlamında..
Bize ait (Lütfi Şeyban) kitaplar >
1) Reconquista :
Endülüs'te Müslüman-Hıristiyan İlişkileri
Endülüs'ün Kaybı (Reconquista)
sürecini ve Endülüs Yarımadasında yaşayan topluluklar ile diğer Avrupa
toplumları arasında asırlarca gerçekleşen etkileşimi bilimsel
metodolojiye uygun ve detaylı olarak ele almakta, aktüel sonuç ve
değerlendirmelere yer vermektedir. Kitabımız, İz Yayıncılık tarafından
yayımlanmıştır (2003).
2) Mudejares & Sefarades :
Endülüslülerin Osmanlı'ya Göçleri
Endülüs'ün Kaybı (Reconquista)
sürecinden sonra Endülüs Yarımadasında yaşayan Müslümanlar ile
Hıristiyan İspanya devleti ve toplumu arasında gerçekleşen ilişkileri,
bu bağlamda Endülüs-Osmanlı ve İspanya ilişkilerini bilimsel
metodolojiye uygun ve detaylı olarak ele almakta, aktüel sonuç ve
değerlendirmelere yer vermektedir. Kitabımız, İz Yayıncılık tarafından
yayımlanmıştır (2007).
Yayınlarımızla ilgili
geniş bilgi için bkz.>
Lütfi
Şeyban-CV
Doç.Dr. İsmail Hakkı Atçeken'in çalışmaları:
-- Endülüs'ün Fethi ve Mûsâ b. Nusayr, Araştırma Yayınları,
Ankara, 2002
-- "Puvatya (Balâtü'ş-Şühedâ) Savaşı ve Etkileri Üzerine Bir Araştırma",
Selçuk Ü.İ.F.D., sayı:8, Konya, 1998, s.243-263
-- "Târık b.Ziyâd Endülüs'ün fethi Öncesi Gemileri Yaktı mı?", Marife
Dergisi, yıl:1, sayı: 3 (kış 2002), Konya, s.31-41
-- "İlk Endülüs Valisi Abdülazîz b.Mûsâ b.Nusayr ve Öldürülmesi", Selçuk
Ü.İ.F.D., sayı:14, Konya, 2002/Güz, s.65-87
-- "Septe (Ceuta) Kontu Julianus ve Endülüs'ün Fethinde Müslümanlara
Yardımlarıyla İlgili Tartışmalar" (Selçuk Ü.İ.F.Dergisi 15.sayısında
yayınlanacak).
|
|
EDEBİYATIMIZDA ENDÜLÜS, Beşir
Ayvazoğlu
Giriş
Endülüs'ün son İslam devleti olan Benî Ahmer'in son hükümdarı Ebu
Abdullah Muhammed (Abdüllahü's-Sağîr), Kral Ferdinand Katolik ile
Kraliçe İzabella karşısında daha fazla dayanamayacağını anlayınca son
çare olarak, ne yazık ki o sırada birbirleriyle savaşmakta olan Memluk
ve Osmanlı devletlerinden yardım istemişti (1486). Bu maksatla
İstanbul'a gönderilen elçinin yanında, Endülüs'ün son büyük şairlerinden
Ebu'l-Bekâ Sâlih b. Şerif'in "Endülüs Mersiyesi" adıyla bilinen,
müslümanların İspanya'daki acıklı durumlarının tesirli bir dille
anlatıldığı ünlü kaside vardı.
Elçinin anlattıkları ve Ebu'l-Bekâ'nın mersiyesi, son derece dindar bir
hükümdar olan Sultan II.Bâyezid'i derin bir teessüre sevketmiş
olmalıdır. Nitekim, Şehzâde Cem problemine, Memlukler ile devam eden
savaşa ve donanmanın yeterince güçlü ve tecrübeli olmamasına rağmen, en
azından müslümanlardan (Endülüslüler'den, L.Ş.) bir kısmını katliamdan
kurtarmak makdsadıyla Kemal Reis'i görevlendirdiğini biliyoruz (1488).
İspanya sahillerini vurarak binlerce Müslümanı ve Yahudiyi İspanyol
zulmünden kurtaran Kemal Reis'in bu misyonu, Kanuni döneminde de
Barbaros Hayreddin Paşa tarafından devam ettirilecektir.
Klasik Dönem
Büyük devlet olmak ve dünya siyaseti gütmek iddiasındaki Osmanlı
Devleti'nin Endülüslü müslümanlar ile ilgilenmemesi düşünülemezdi. Fakat
Endülüs'ün entellektüel planda Osmanlı'yı pek alakadar etmemiş olması
dikkat çekicidir. Şüphesiz, Endülüs'ün İslam medeniyetindeki yeri
biliniyordu. En azından, Osmanlı irfanının teşekkülünde o kadar önemli
bir yeri olan Muhyiddin İbnü'l-Arabî'nin memleketi olmak bakımından,
Osmanlı münevverlerinin tecessüsünü celbetmiş olmalıdır.
Öte Yandan, Osmanlı münevverleri o yıllarda Endülüslü büyük filozof İbn
Rüşd'ün düşüncesiyle, dolayısıyla Endülüs'te yeşeren din felsefesiyle
hesaplaşmakta idiler. Fatih'in emriyle Alaaddin Tusi ve Bursalı Hocazade
tarafından yazılan Tehâfüt'ler İbn Rüşd'ün düşüncesini cerh etmek
gayesini taşıyordu. Yavuz Sultan Selim devrinde de İbn Kemal,
Hocazâde'nin Tehâfütü'l-Felâsife'sine bir hâşiye yazmıştı.
Endülüs'ün yıkılış dönemi, Osmanlı irfanının teşekkül etmekte olduğu
dönemdir. Hem bu bakımdan hem de Osmanlı coğrafyasına deniz yolu dışında
bağlantısının bulunmaması dolayısıyla Endülüs'ün klasik edebiyatımızın
coğrafyasına girmemiş olmasını tabii karşılayabiliriz. Öyle sanıyoruz
ki, eski edebiyatımızda Endülüs, "Mağrib" kavramının içinde yer
alıyordu. Yine de Osmanlı ediplerinin, en azından medresenin Endülüslü
şairlerden ve eserlerinden haberdar olmamaları düşünülemez. Niteki,
Mustatraf Tercümesi'nde Endülüs edebiyatına has bir şiir tütü olan
"muvaşşah"lardan söz eden ve Arap Halk Edebiyatı'ndaki "zecel"leri bizim
halk şairlerinin eserlerine benzeten Sahhaflar Şeyhizâde Esad Efendi
(1789-1848) şunları yazar: (uzun alıntıyı alamadık, L.Ş.).
Tanzimat
Türk aydınlarının Endülüs'e ve medeniyetine asıl ilgileri, Ziya Paşa
tarafından Türkçe'ye çevrilen Viardot'un Endülüs Tarihi ile başlar.
Mâbeyn Müşîri Edhem Paşa, Fransızca'dan çevirmeye başladığı bu eserin
daha sanatlı bir üslupla Türkçe'ye kazandırılması hususunda o sırada
Mâbeyn-i Humâyun beşinci kâtibi olan Ziya Paşa'ya teklifte bulunmuş,
böylece Viardot'un Endülüs Tarihi Türk aydınlarının dikkatini birden o
zamana kadar İslam tarihinin pek bilinmeyen bir safhasına çekmiş,
Muallim Nâci ve Abdülhak Hâmid gibi şair ve yazarların konusunu Endülüs
tarihinden alan eserler yazmalarına yol açmıştır. "Endülüs Tarihi", önce
dört cilt halinde İstanbul'da yayınlanmıştır.
Yine Ziya Paşa tarafından Lavalle ve Cheruel'den çevrilen "Engizisyon
Tarihi" (1. bs.İstanbul 1882, 2. bs. 1888) de Endülüs ile dolaylı olarak
ilgilidir.
"Endülüs Tarihi"ni okuyan Osmanlı aydınlarının bir taraftan Endülüs'te
kurulan parlak medeniyeti örnek göstererek İslam'ın ilerlemeyi
engelleyen bir din olmadığı konusundaki görüşlerini güçlendirirken, bir
taraftan da inkıraz dönemini yaşamakta olan Osmanlı Devleti'nin vaziyeti
ile Endülüs'ün Tavâif-i Mülûk dönemi arasında benzerlikler bularak ibret
dersleri çıkarmaya çalıştıkları görülmektedir. Mesela, Mir'at'ın Ramazan
1279 (Şubat 1863) tarihli birinci sayısında, iktisadî meselelerin
tartışıldığı Esbâb-ı Servet başlıklı muhâverede Kâmil, müslümanların
İspanya'ya geçtikten sonra ilim ve kültürde aldıkları büyük mesafeden
söz ettikten sonra şöyle devam eder: (uzun alıntı alamadık, L.Ş.)
Ziya Paşa, "Endülüs Tarihi"ni tercüme etmekle kalmamış, Endülüs Arap
Edebiyatı ile de yakından ilgilenmiştir. "Harabât Mukaddimesi"nin
Ahvâl-i Şuarây-ı Arab bölümünde, beğendiği Endülüslü şairlerin
isimlerini de zikreder: (uzun alıntıyı alamadık, LŞ.).
Muallim Naci ise, 1299 (1882) yılında yayınlanan "Musa b. Ebi'l-Gazan
yahut Hamiyyet" adlı manzum destan denemesinde, Endülüs Emevileri'nin
yıkılış döneminde vatanseverliği ve kahramanlığıyla şöhret kazanan Musa
b. Ebi'l-Gazan'ın savaşlarını ve şehadetini anlatır. Recaizâde'nin "Ta'lîm-i
Edebiyat"ına da giren şu beyitler, Endülüs'ün yıkılış dönemiyle Osmanlı
Devleti'nin son dönemleri arasında benzerlikler kurularak birlik ve
beraberliğe dikkat çekiliyor olması bakımından önemlidir:
"İttihad olsa kalb-i millette
Hiç olur mu zeval devlette
Mülke âfet şikâk-ı millettir
Rûh-u mülk ittifak-ı millettir
Ayrılan millet ittihadından
Kessün ümidini muradından".
Namık Kemal'in de Endülüs ile (muhtemelen Endülüs Tarihi'ni okuduktan
sonra) ilgilendiğini biliyoruz. "İrfan Paşa'ya Mektup"ta endülüs
meliklerinden III.Hakem'in "Yaşlılar tecrübeleriyle menederler, gençlik
kavmî gençliğine göre düşünür" mealindeki hikemî beytini nakleder. Aynı
beyti, Menemen'li Tâhir'e yazdığı bir mektupta da zikretmiştir.
"Mukaddime-i Celâl"de ise, Endülüs'te tiyatronun mevcudiyetine dair şu
cümleleri nakleder: (uzun alıntıyı alamadık, LŞ.)
A.Hâmid'in Eserlerinden Endülüs Tarihi
Endülüs tarihinin Tanzimat yazar ve şairlerinden en çok A. Hâmid'in
ilgisini çektiğini rahatlıkla söyleyebiliriz. Beş oyununa konu edindiği
Endülüs, fethinden yıkılışına kadar her safhasıyla onun ilgi alanına
girmiştir. (Özetle eserleri: Nazife, Tezer yahut Melik Abdurrahmani's-sâlis,
Târık yahut Endülüs'ün Fethi, İbni Musa yahut Zatü'l-Cemal, Abdullahü's-sagîr.
LŞ.)
Tanzimat'tan Sonra
Edebiyatımızda Endülüs'e duyulan ilgi Tanzimat yazarlarıyla sınırlı
kalmış gibidir. Servetifünun'cuların edebi coğrafyalarında Endülüs'ü
göremeyiz. Mehmed Âkif'in tecessüsünün de Endülüs'e pek fazla
yönelmemesi dikkat çekicidir. Sırat-ı Müstakîm'in 15 Ramazan 1327
tarihli 56. sayısında çıkan "Mukallidliği de Yapamıyoruz" başlıklı
makalesinde, "Endülüs'ün o feyizli toprağında yetişen şairler hissiyat-ı
garam u şevki musavver gayet rakîk, gayet nezîr şiirler vücuda
getirmişler" der. "Süleymaniye Kürsüsü'nde ise, Beni Ahmer Devleti'nin
(Endülüs Gırnata Emîrliği. LŞ.) son hükümdarı Abdullahü's-Sagîr'e annesi
Ayşe'nin söylediği ünlü sözleri zikretmiştir:
"Bu sizin ağlamanız benzedi bir diğerine:
Endülüs tâcı elinden alınan bahtı kara
Savuşurken o güzel mülkü verip ağyâra
Tırmanır bir kayanın sırtına, etrafa bakar
Bırakıp çıkyığı cennet gibi zümrüt ovalar
Başlar ağlatmaya bîçareyi hüngür hüngür
Karşıdan vâlide sultan bunu pek haklı görür
Der ki: Çarpışmadın erkek gibi düşmanlarla
Şimdi hiç yoksa kadınlar gibi olsun ağla!"
Yahya Kemal ise, Türkiye'yi büyük elçi olarak İspanya'da temsil etmiş
bir şairdir. Ancak, Endülüs medeniyetinin İspanya'daki bütün
kalıntılarını gezip gördüğü halde, eserlerinde bu tecrübesinin izleri
yok denecek kadar azdır. İspanya'da geçirdiği yıllardan kalan iki şiir
vardır: "Endülüs'te Raks" ve "Madrid'te Kahvehane". Bunlar dışında,
tamamlayamadığı dolayısıyla yaşarken neşredilmemiş "İspanya
Hatıraları"nda Endülüs izlenimlerini kısaca anlatmaktadır. İstanbul
Fetih Cemiyeti tarafından yayınlanan "Mektuplar Makaleler"de (İstanbul
1977) Endülüs'ten söz edilen birkaç sayfalık bölümdeki tespitler ilgi
çekicidir.
Faruk Nafiz Çamlıbel'in "Serenat" adlı şiirinde de Endülüs imajıyla
karşılaşırız:
Bahardan sadedir şahnişîniniz
Ne sütunlarında yeşil bir filiz
Ne kemerlerinde arapkârî süs
Uzaktan görenler yine aldanır
Sözlerde bir hayat gibi canlanır
Endülüs, Endülüs... Güzel Endülüs!
Sonuç Yerine
Son olarak, Ebu'l-Bekâ'nın Endülüs Mersiyesi'nin Türkçe tercümelerinden
söz etmek istiyoruz. Bu mersiyenin ilk tercümesi, pek tanınmamış bir
şair olan Filibelizâde Mehmed Nizameddin tarafından yapılmıştır. M.
Zekai Konrapa'nın bir makalesine konu ettiği bu tercüme (Endülüs
Mersiyesi, Nizami Tercümesi ve Endülüs Tarihine Kısa Bir Bakış, İst.
1964), aruz vezniyle ve klasik kaside formundadır. Bu başarılı tercümeyi
yapan M. Nizameddin, Dârulfünun Edebiyat Şubesi mezunlarındandı. Ahmet
Râsim'in kızıyla evlenmiş, Şam Birinci Türk Sultanisi ve Çanakkale
Sultanisi'nde müdir-i sânî ve müdir olarak görev yapmış, Maarif Müdürü
olarak bulunduğu Diyarbakır'da ise ölmüştür. Z. Konrapa, M.
Nizameddin'in doğum ve ölüm tarihlerini vermemektedir.
"Endülüs Mersiyesi", ikinci ve son olarak da Sezai Karakoç tarafından
çevrilmiştir. Karakoç, "İslam'ın Şiir Anıtlarından" (İst. 1976) adlı
kitabında yer alan bu tercüme dolayısıyla Ebu'l-Bekâ'nın mersiyesi
hakkında şunları söylüyor:
"İşte bu kaside, o günlerin, bir medeniyetin mersiyesidir. Muhteşem
bir medeniyet ki, son safhasını bu üstün kaside teşkil etmektedir. Son
yaprağı budur. O medeniyeti gözden geçiren bir insan, bu kasideyi de
okur ve kitabı kapar. Böyle bir medeniyete layık anıt bir mezartaşıdır
bu."
"Edebiyatımızda Endülüs", Endülüs'ten İspanya'ya, TDV, Ankara
1996, s.79-85
|
|
Endülüs'te Raks
--- Yahya Kemal Beyatlı
Zil, şal ve gül. Bu bahçede raksın bütün hızı...
Şevk akşamında Endülüs üç def' kırmızı...
Aşkın sihirli şarkısı yüzlerce dildedir.
İspanya neşesiyle bu akşam bu zildedir.
Yelpâze çevrilir gibi birden dönüşleri,
İşveyle devriliş, saçılış, örtünüşleri...
Her rengi istemez gözümüz şimdi aldadır;
İspanya dalga dalga bu akşam bu şaldadır.
Alnında halka halkadır âşüfte kâkülü,
Göğsünde yosma Gırnata'nın en güzel gülü...
Altın kadeh her elde, güneş her gönüldedir;
İspanya varlığıyle bu akşam bu güldedir.
Raks ortasında bir durup oynar, yürür gibi;
Bir baş çevirmesiyle bakar öldürür gibi...
Gül tenli, kor dudaklı, kömür gözlü, sürmeli...
Şeytan diyor ki sarmalı, yüz kerre öpmeli..
Gözler kamaştıran şala, meftûm eden güle,
Her kalbi dolduran zile, her sîneden: 'Ole!' |
"RECONQUISTA", Sami
Hocaoğlu (Yeni Şafak Gazetesi, 25.06.2004)
Reconquista denince akla Endülüs gelir. Bu kavram, Müslüman Endülüs'ün
Katolik Hıristiyan dünyası tarafından istirdadını, yani "geri alım"
sürecini ifade eder.
Bu köşenin takipçileri, başlığında ya da içinde "Reconquista" geçen bir
çok yazı okuduklarını hatırlayacaklardır. Yaklaşık 400 yıl süren bu
süreç, Endülüs'teki Müslüman nüfusunun sıfırlanmasıyla noktalanmıştı.
Hatta Papalık bu sürecin akamete uğramaması için Haçlı Seferlerinden
İspanyol ve Portekizli Hıristiyanları muaf tutmuştu.
Endülüs'te İslam'ın kökünün kazınması Müslüman dünya için gerçek bir
felaketti. Bu sadece çok kanlı bir soykırım değil, Hıristiyan Batı'nın
"öteki"leştirdiği bir medeniyete karşı bakışını da ifade ediyordu.
Fakat Endülüs Müslümanlarının sıfıra kadar imha edilmesi, asıl Batı ve
onun inanç dünyası için bir yüzkarasıydı. Batı, geçmişte işlediği bu
cinayetin sosyo-psikolojik tezahürlerinden oldum olası kurtulamamıştır.
Bunu bir katilin uykularını zehir eden kabusuna benzetebiliriz; mazlumen
öldürdüğü maktulü tarafından rüyasında her gün boğulduğunu gören bir
katilin..
Toplumsal bilinçaltı diye bir şey varsa, bu bilinçaltını harekete
geçiren toplumsal dürtüler ve onları güdüleyen saikler de olmalıdır.
Batı'nın İslam karşısında kapıldığı tehevvürün arka planında da işte
böyle bir sosyo-psikolojik hafıza olsa gerek.
Bu hafızayı hangi olayların oluşturduğunu bilmek için, 1425 yıllık İslam
ümmeti tarihinin temel parçalarından biri olan Endülüs tarihini çok iyi
bilmek şart. Bu tarih içerisinde özellikle de Reconquista sürecinin
tarihini.
Lütfi Şeyban'ın bu yakınlarda piyasaya çıkan "Reconquista: Endülüs'te
Müslüman-Hıristiyan İlişkileri" adlı eseri bunun için iyi bir fırsat (İz
yay.).
Sağ olsun Lütfi Şeyban Reconquista ile ilgili yazılarım üzerine, konu
üzerinde ihtisas yaptığını beyan eden mesajlarını ve bu arada da bu
esere esas olan doktora tezinin müsveddesini göndermişti. Eser
yayınlanmadan çok önce görme şansım oldu. Şahsen bu konunun Türkiyeli
bir akademisyen tarafından çalışılmasından büyük bir sevinç duydum.
Çünkü Endülüs tarihi, özellikle de Reconquista süreci, bizi çok yakından
ilgilendirmektedir.
Neden mi?
Nedeni, Türkiye'nin yaklaşık bir asır önce girdiği malum süreçle Endülüs
Müslümanlarının sıfırlanmasıyla sonuçlanan Reconquista süreci arasında
çok ilginç benzerlikler var. En azından bir yığın konuda iki süreç
arasındaki çağrışımlar sayılamayacak boyutta.
Tabi bu arada şu soruyu sormanın da tam sırası: "Hedeflerine ulaşma
açısından, Endülüs Reconquistası ile Anadolu Reconquistası
karşılaştırıldığında neler söylenebilir?"
Hemen ifade edeyim ki, Anadolu Reconquistası doğrudan yabancılar eliyle
değil yabancıların hedefine gönüllü hizmet eden "yersizlerin" eliyle
yürütüldüğü için daha sofistike idi. Buna rağmen yine de başarılı
olamadığı ortada. Bu ülkenin İslam'la ve Allah'la ilişkisini sıfırlamaya
ant içmiş Batı devşirmesi sınıflar, bu arzularına ulaşamadılar. Şu anda
yaşadıkları ve koca bir ülkeye yaşattıkları sancı da aslında bunun
sancısı.
Onlar "Nerede hata yaptık da bu ülkeyi kendi öz kimliğinden
soyutlayamadık?" sorusunun cevabını arayadursunlar, Anadolu
Reconquistasının bilinçli mağdurlarına düşen öncelikle Endülüs tarihini
iyi öğrenip, ona göre bu topraklardaki süreci tersine çevirmektir.
"Endülüs tarihinin önemi nereden kaynaklanıyor?" diyene Şeyban'ın da
katkısıyla şu cevabı verebiliriz:
? İslam'ın medeniyet ve bilim açısından Ortaçağ'da ulaştığı zirve ve
Batı aydınlanmasına yaptığı katkıdan
? 'Avrupalı İslam'ın köklerini tanıma açısından.
? İçerisinde yaklaşık 7 farklı ırk ve 3 dine mensup insanı barındıran
multikültürel yapısıyla İslam medeniyetinin hoşgörüsünü yansıtması
açısından.
? 8+1 asırlık (711-1992+1609) Endülüs medeniyetinin modern bilimin
temellerini attığı gerçeğini tanımak açısından. Ki Endülüs medeniyeti,
Batı aydınlanmasının gerçek kaynağıdır.
? İslam dünyasına karşı Haçlıların örgütlenişi ve Haçlı Savaşlarının
arkasında yatan psikolojik saikleri öğrenme açısından.
? Kilisenin tarihte nasıl bir medeniyet ve kültür cinayetine önderlik
yaptığının bilinmesi açısından.
Endülüslü şair Salih b. Şerif'in Fatih'in huzurunda ağlayarak okuduğu
"Endülüs'e Ağıt" şiirini ne zaman okusam içim bir hoş olur. Ali el-Carim'in
Endülüs'ün yok oluşunu kastederek söylediği "Hiçbir ölünün arkasından bu
kadar ağlanmamıştır" sözü bu anlamda elbette doğrudur. Fakat sadece
"ağlamak için" değil, aynı zamanda "anlamak için" Endülüs bilinmeli.
Tatil okumak için iyi bir fırsat. |
|
Endülüs-İspanya-İberya
Yarımadası Alanında
Türkiye'de
Bulunabilecek Kitaplar
Prof.Dr. Mehmet Özdemir'in
çalışmaları:
--Endülüs Müslümanları-1, TDV, Ankara 1994
--Endülüs Müslümanları İlim ve Kültür Tarihi, TDV, Ankara 1997
--Endülüs Müslümaları Medeniyet Tarihi, TDV, Ankara 1997
Doç.Dr. İsmail Hakkı Atçeken'in çalışmaları:
-- Endülüs'ün Fethi ve Mûsâ b. Nusayr, Araştırma Yayınları, Ankara, 2002
-- "Puvatya (Balâtü'ş-Şühedâ) Savaşı ve Etkileri Üzerine Bir Araştırma",
Selçuk Ü.İ.F.D., sayı:8, Konya, 1998, s.243-263
-- "Târık b.Ziyâd Endülüs'ün fethi Öncesi Gemileri Yaktı mı?", Marife
Dergisi, yıl:1, sayı: 3 (kış 2002), Konya, s.31-41
-- "İlk Endülüs Valisi Abdülazîz b.Mûsâ b.Nusayr ve Öldürülmesi", Selçuk
Ü.İ.F.D., sayı:14, Konya, 2002/Güz, s.65-87
-- "Septe (Ceuta) Kontu Julianus ve Endülüs'ün Fethinde Müslümanlara
Yardımlarıyla İlgili Tartışmalar" (Selçuk Ü.İ.F.Dergisi 15.sayısında
yayınlanacak).
Dr. Lütfi Şeyban, Reconquista: Endülüs'te Müslüman-Hıristiyan
İlişkileri, İz Yayıncılık, İstanbul 2003
İbn Hazm, Güvercin Gerdanlığı, İlavelerle Çeviren: Mahmut Kanık, İnsan
Yay., 5. baskı, İstanbul 2000
Ersin Gürdoğan, Hicaz'dan Endülüs'e, İz Yay., İstanbul 1993
Roger Garaudy, Yaşayan İslam, Çev. Mehmet Bayrakdar, Pınar Yay.,
İstanbul 1995
Washington Irwing, Elhamra Endülüs'ün Yaşayan Efsanesi, Çev. Veysel
Uysal, İz Yay., İstanbul 1992
Ahmet Raif, Endülüs: Yok Edilişin Öyküsü, Çev. Abdülhakim Sulhsever,
İstanbul 1993
Luis Bunuel, Bir Endülüs Köpeği, Çev. Osman Senemoğlu, Nisan Yay.,
İstanbul 1994
Yavuz Bahadıroğlu, Endülüs'e Veda, Yeni Asya Yay., İstanbul 1995
Zuhuri Danışman, Endülüs'te İslam Cengâverleri, İstanbul 1966 (Roman)
Homero Aridjis, Son Günlerin Efendisi, Çev. Esin Talu Çelikkan, Telos
Yay., İstanbul 1998
Ahmet Yılmaz Boyunağa, Endülüs Şahini, İstanbul 1990 (Roman)
Elsa Morante, Endülüs Şalı, Çev. Şadan Karadeniz, Can Yay., İstanbul
1985
D.Mehmet Doğan, Tükendülûsiye, Kitabevi, İstanbul 1998
Nuri Yücel Mutlu'nun Endülüs Gerçeği ve Türkiye'nin Geleceği adlı kitabı
İspanya Görsel Gezi Rehberleri; Derleme, Dost Kitabevi
İspanya Siyasi Tarihinde Bask Milliyetçiliği Euskal Herria Cilt: 2
(1976-1999); Çev. Akın Özçer, Doğan Kitapçılık; Haziran 1999
Pandispanya (İspanya Yazıları); Mine G. Kırıkkanat (Saulnier), Milliyet
Egmont Yayıncılık; Kasım 1996
Kuzey Amerika'nın Keşfi "Yeni Dünya"nın Bulunuşunun ve Keşfinin Öyküsü;
Shirley Greenway, Alkım Yayınevi; 2001
Andalusia Art & Architecture; Brigitte Hintzen-Bohlen Könemann; 2000
İslam ve Osmanlı Dünyasında Yahudiler; Eva Groepler, Belge Yayınları;
Ekim 1999
Ayrılıkçı Terörün Anatomisi IRA-ETA-PKK; Emin Gürses, Bağlam Yayınları;
Kasım 1997
Cervantes İnebahtı'nın Tek Kollusu; Yağmur Atsız, Boyut Kitapları; Kasım
1997
Bir Gezginin Dünyası; Orhan Kural, Arion Yayınevi; Mayıs 1997
Türkiye ve Avrupa; Atilla Eralp, İmge Kitabevi Yayınları; Mayıs 1997
2. Felipe Dönemi'nde Akdeniz ve Akdeniz Dünyası Cilt: 2; Fernand Braudel,
İmge Kitabevi Yayınları; Temmuz 1994
Avrupa Batacak 30 Yıl Sonra Kuzey-Güney; Alfred Sauvy, Endülüs
Yayınları; Ekim 1991
Ah Avrupa!; Hans Magnus Enzensberger, Metis Yayınları; Güz 1990
İslam Avrupa'da; W. Montgomery Watt, M.Ü. İlahiyat Fak. Vakfı Yayınları;
1986
Katalonya'ya Selam; George Orwell, Alan Yayıncılık; Nisan 1985
Endülüs'ten İspanya'ya, TDV, Ankara 1996 # 1992 Yılında T.Diyanet
Vakfı'nın düzenlediği ve kitap olarak yayınlanan Endülüs Sempozyumu #
İçindekiler:
--Yrd.Doç.Dr.M. Faruk Toprak, Edebî Kaynaklara Göre Son Dönem Endülüs
Müslümanlarının Durumu
--Dr. Mustafa Aydın, Endülüs Edebiyatında Orjinallik Meselesi
--Prof.Dr. Mehmet Özdemir, Endülüs'ün Yıkılış Süreci Üzerine Mülahazalar
--Prof.Dr. S.Hayri Bolay, Endülüs'te Gelişen Düşünce Hayatı ve Batıya
Tesirleri
--Prof.Dr. Ercüment Kuran, Cezayirli Türkler'in Endülüs Müslümanlarını
Kuzey Afrika'ya Nakli ve Neticeleri
--Prof.Dr. Mustafa Tahralı, Muhyiddîn İbn Arabî ve Türkiye'ye Tesirleri
--Beşir Ayvazoğlu, Edebiyatımızda Endülüs
--Prof.Dr. Suat Yıldırım, İslam Hakimiyetinin Sona Ermesinin Beşyüzüncü
Yılında Endülüs'te İslam
--Prof.Dr. Selçuk Mülayim, Endülüs Sanatı
--Prof. Rodrigo de Zayas, Endülüs'te Yüzbinlerce Müslüman Katledildi
--Endülüs'ün Yıkılış Süreci Üzerine M. Özdemir ile bir Röportaj
--------------------------------------------
E-KİTAP
İnternetten Erişilebilecek Elektronik Kitaplar
# http://libro.uca.edu'dan LIBRO: ABD'nin Kansas Üniversitesi
Kütüphanesi-İspanyol Kısmında bir grup tarafından yapılan çalışma 30
kadar online fulltext kitap ingilizce olarak mevcut ve her zaman
ulaşılabilir
# Encyclopedia of Orient
# Felsefe Ansiklopedisi, Orhan Hançerlioğlu
# Catholic Encyclopedia
# VoyCabulary(tm) makes the words on any webpage into links so you can
look them up with just a click! ·Spanish.Voycabulary.com ·Science.Voycabulary.com
·English.Voycabulary.com
# Online Maps
# Historical Maps
# Map Gallery
# Islamic Art
# Islam and Muslims: Muslim Scientists, Cities of Muslim Scientists 700
TO 1500 C.E., Tolerance in Islam, The Islamic Legacy of Timbuktu, The
Other 1492, Quotations by Historians of Science, Islamic Civilization:
Morality in War, ISLAMIC CIVILIZATION, Biography of Prophet Muhammad
(s), Names of Arabic Origin in Spain, Portugal and the Americas,
Translations of Muslim Scientific Books into Latin and European
Languages
# Islam and the Middle East during the Middle Ages
# Morocco History
# Türkçe çok çeşitli kitaplar
# RLIN Worl Catalog
# Elibron
# Oxford University Electronic Resources
# CARRIE A Full-text Electronic Library |
|
Muhyiddin İbn Arabî
ve Türkiye'ye Tesirleri
Prof.Dr. Mustafa Tahralı
Selçuklu
devletinin son yıllarından başlayarak Osmanlı Devletinin kuruluşundan
itibaren hükümran olduğu geniş bir coğrafyayı ve altı asırlık uzun bir
dönemi içine alacak böyle bir mevzuyu, burada yeterince ele alıp işlemek
mümkün olmadığı gibi, böyle bir çalışmayı gerçekleştirebilmek de uzun
yıllar sürecek bir çalışmayı gerektirecektir. Bizim buarada
yapabileceğimiz sadece birkaç noktaya işaret edebilmek, olsa olsa
konunun ehemmiyetine dikkat çekebilmekten ibaret olacaktır.
Bilindiği gibi, İbn Arabî hicrî 560-638 (1165-1240) yılları arasında
yaşamış, gençlik yıllarını doğduğu Endülüs'te geçirmiştir. Genç yaşta
tasavvufa intisap eder ve Endülüs'ün birçok şeyhi ile tanışır, onlara
hizmet eder. Hizmet halkasında bulunduğu bu şeyhlerden ikisi kadındır.
Bu zatlardan Rûhu'l-Kuds fî münâsahati'n-nefs adlı eserinde
bahsetmektedir. Fütûhât-ı Mekkiyye'sinde de mülâkî olduğu birçok şeyhin
ismini vermektedir.
Fas'ta bulunduğu 597 (1200/1201) yıllarında 35 yaşındayken şahidi olduğu
manevi bir tecellide kendisine "Doğu'daki şehirlere" gitmesi emredilir.
Aynı sene yola çıkar. Tunus, İskenderiye ve Kahire üzerinden Mekke'ye
gelir ve hac vazifesini de ifa eder. Oradan 601 (1204) yılında Bağdat ve
Musul'a geçer. Anadolu'ya gider, Malatya'da bulunur ve 603 (1206)
yılında Kahire'ye döner. Burada şiddetli tenkit ve düşmanlıklara maruz
kaldığından 604 (1207) yılında Kahire'yi terkeder. Haleb'e ve oradan 607
(1210) yılında Konya'ya gelir.
Selçuklu Sultanı ve halk onu iyi karşılar. Sadreddin Konevî onun müridi
olur. Konevî'ye birçok eserinden icâzet verir. Konya'dan sonra Kayseri,
Malatya, Sivas, Harran ve tekrar Bağdad'a gider, 608 (1211). Burada
Avârifü'l-Maârif müellifi Şihâbeddin Ömer es-Sühreverdî (v. 632/1234)
ile tanışır ve görüşür. 609 (1212) yılında Selçuklu Sultanı Keykâvus'a
uzun bir mektup yazar:
Hıristiyan tebaa ile münasebetlerinde tedbirli olmasını; onların İslam
davasına zarar verebilecek davranışlarına mani olmasını; şehirler ve
civarlarında yeni kilise, manastır, vs. şeyler yapmalarına ve harap olan
mabetlerinin tamir edilmesine müsade etmemesini; Hıristiyanların
Müslümanlara karşı saygılı davranmalarını ve yakınlarından Müslüman
olacak kimselere mani olmamalarının sağlanmasını sultana tavsiye eder.
Selçuklu Sultanı onu sarayına davet ederse de icabet etmez. 610 (1213)
yılında Haleb'e, 611 (1214) yılında tekrar Mekke'ye gider. 612 (1215)
yılında yine Anadolu'ya Aksaray'a gelir, Sivas ve Malatya'da bulunur.
Sultan Keykâvus'un Antakya'da Hıristiyanlara karşı zafer kazanacağı
müjdesini verir.
612 ile 626 (1215 ile 1219) yıllarını Malatya'da geçirir. Bu süre
zarfında birçok talebesine eserlerinin icazetini verir. 617-618 (1220
ile 1221) yıllarında tekrar Haleb'e gelir. Burada Eyyûbî Sultanı
el-Melik ez-Zâhir ile iyi münasebetler kurar. Sultanın davetlisi olarak
620 (1223) yılında Şam'a gider, oraya yerleşir ve 638 (1240) tarihinde,
vefatına kadar bu şehirde kalır.
İslam tasavvufu ve düşüncesinde derin izler bırakan ve halen tesiri
devam eden Fütûhât-ı Mekkiyye ve Füsûsü'l-Hikem adlı eserlerini Şam'da
kaleme alır.
İbn Arabî'nin manevi bir işaretle, XIII.asırda İslam dünyasının en
batısı Endülüs'ten, İslam dünyasının merkezine doğru hareket ettiği
yıllarda, İslam dünyasının doğusundan da bir başka mühim hicret
hadisesine şahit oluyoruz.
Mevlana'nın babası Sultan Bahâeddin Veled oğlu Celâleddin ile 618 (1221)
yıllarında, o da manevi bir işaretle Orta Asya'dan, Belh'ten, Hicaz'a
doğru hareket eder. Sonra 1228-1229 yıllarında Konya'ya gelip
yerleşirler.
Bu iki mühim şahsiyetin göçlerinin ardından biri Batı'da Endülüs'te
hüküm sürmekte olan Muhavvidler (541-668/1147-1269), Haçlı orduları
karşısında yenilgiye uğrayarak Kurtuba ve İşbiliye gibi büyük
şehirlerini kaybederek yıkılır (1269). Diğer emîrlikler zaman zaman
mevziî hakimiyetler kurarlarsa da 1492 yılında Gırnata şehri de anlaşma
ile teslim olur. Böylece Endülüs Müslümanları siyasi ve dini güçlerini
tamamen kaybederler.
Benzer bir kaderi aynı tarihlerde İslam dünyasının doğusu da
yaşamaktadır. Moğol orduları Orta Asya'dan itibaren önüne çıkan güçleri
yok edip Bağdat'a dayanmış ve 656 (1258) yılında Abbasî Hilâfeti'ne son
vermiştir. Sonra Irak, Suriye ve Anadolu'ya yürümüş ve Selçuklu
Devleti'nin yıkılmasına sebep olmuştur. Selçuklu Devleti'nin mirasını
paylaşan Beylikler'den Osman Bey'in 1299 yıllarında kurduğu Beylik,
devletin Batı hududunda Bizans'a komşu olduğundan, cihat ruh ve
gayretini canlı tutarak daha batıya doğru gelişme imkanını elde etmiş ve
bunu değerlendirmiştir.
Kısaca çizdiğimiz bu tarihî yıkılış ve bozgun tablosu içinde Endülüslü
İbn Arabî'nin ve Belhli Mevlana Celaleddin'in Anadolu'ya, Konya'ya
Selçuklu başşehrine birbirine çok yakın tarihlerde gelmiş olmaları,
İslam tasavvufu ve düşüncesi bakımından, gelecek yıllar ve asırlarda
mühim neticelerin doğmasını hazırlamıştır.
İbn Arabî'nin talebesi ve Mevlana'nın yakın dostu olan Sadreddin Konevî
(v. 673/1274), İbn Arabî'nin ekolünü Arapça "metafizik" kitaplarla devam
ettirirken, Mevlana da Farsça yazdığu şiirler ve Mesnevîsi ile İslam
tasavvufu içinde dile getirilen bir tek "hakikat"in iki ayrı üslupta
temsilcileri olmuşlardır.
Sonraki devir Mesnevî şârihleri Mesnevîyi İbn Arabî ve Konevî'nin
ıstılahlarıyla yorumlayıp açıklarken, İbn Arabî ekolü mensupları da
Mevlana'nın nazım ve şiirlerinde kullandığı üslup ve sembollerle Türkçe
ve Farsça şiirler yazıyorlardı.
Mevlana'nın 1278 ve S. Konevî'nin 1273 yıllarında vefatlarından sonra,
yıkılan Selçuklu Devleti'nin vârisi olarak Anadolu'nun batısında kurulan
Osmanlı Devleti gelişmeye başlarken, Selçuklu ülkesinin ilim ve tasavvuf
mirasına da sahip olmuş oluyordu. Bu manevi mirasa sahip çıkmayı
gerektiren, hatta buna hususi bir itina gösterilmesini gerektiren
sebepler de vardı. Bunlardan İbn Arabî ile ilgili olanlardan birisi
şudur:
İbn Arabî, eş-Şeceretü'n-Nu'mâniyye fi'd-Devleti'l-Osmâniyye adlı çok
küçük hacimli risalesinde cifr ilminin verilerine istinaden Osmanlı
Devleti'nin kurulacağını ve bu devletle ilgili bazı hâdiseleri rumuzlu
ifadelerle haber vermiş ve S. Konevî de bu eseri şerh etmiş, bazı
rumuzları açıklamıştır.
İbn Arabî'nin Anadolu'da yaptığı sayahatler esnasında Konya, Kayseri,
Malatya, Sivas ve Aksaray gibi şehirlerde ikâmeti sırasında tanışıp
görüştüğü ve sohbetlerinde yetiştirdiği talebeleri, tabiatıyla onun
fikirlerini ve görüşlerini gelecek nesillere aktarmaya devam edecekti.
Bunun yanında, rumuzlu ifadelerle Osmanlı Devleti'nin kurulacağını ve
bazı hâdiseleri önceden bildirmesi, önceden bildirdiğine inanılması,
Osmanlı sultanları, âlim ve mutasavvıflarının ayrıca dikkatini çekmiş,
İbn Arabî'ye hususi bir ilginin gösterilmesini sağlayan sebeplerden biri
olmuştur diyebiliriz. Nitekim, bu risalede geçen cümlelerden biri olan "İzâ
dahale's-sîn fî'ş'şîn, yazheru kabru Muhyiddîn" yani, "Sîn şın'a dahil
olduğu vakit, Muhyiddin'in kabri ortaya çıkacaktır" cümlesi, Kahire
seferi sırasında Yavuz Sultan Selim Şam'a geldiğinde tahakkuk etmiş, İbn
Arabî'nin o sırada üzeri çöplerle kaplı Sâlihiye'deki kabri ortaya
çıkarılmış, Sultan türbenin yenilenmesini ve oraya bir de cami
yapılmasını emretmiştir. 924 (1517) yılında caminin kuzeyine ayrıca bir
de tekke inşa edilmiştir. Türbenin girişine Kemal Paşazâde'nin İbn
Arabî'yi öven bir fetvasıyla İbn Arabî'nin biraz evvel zikrettiğimiz
cümlesi yazılmıştır.
Şeyhülislam İbn Kemal'in (1468-1534) İbn Arabî hakkındaki fetvasının
konumuzla ilgili cümleleri şunlardır:
"Ey insanlar! Biliniz ki, büyük şeyh, şerefli önder, âriflerin kutbu,
muvahhidlerin imamı, Endülüslü, Hâtem Tayy kabilesinden Muhyiddin İbn
Arabî kâmil bir müctehid ve fâzıl bir mürşid, taaccüp edilecek hayat
hikayeleri ve olağan dışı hâdiseleri ve çok talebesi olan bir zattır.
Âlimler ve ileri gelenler katında kabule mazhar olmuştur. Onu inkar eden
hata yapmış olur. İnkarında ısrar ederse sapıtmış olur. Sultana, onu
terbiye etmesi ve onu inancından çevirmesi gerekir. Çünkü sultan doğruyu
yaptırmak ve kötülükten men etmekle memurdur. Onun birçok eseri vardır.
Bunlar içinde Füsûsü'l-Hikem ve Fütûhât-ı Mekkiyye bulunur. Bunlardaki
meselelerin bir kısmının sözü ve manası belli, ilâhî buyruğa ve şer'-i
Nebevî'ye uygundur. Bir kısmı da zâhir ehlinin anlayışına göre gizli
olup, keşf ü bâtın ehlinin anlayışına göre açıktır. Meramını anlamayana
bu durumda susmak lazımdır. Zira yüce Allah, 'bilgin olmadığı şeyin
peşine düşme, çünkü kulak, göz ve kalbin her biri bu davranıştan
sorumludur' (İsrâ, 17/36) buyurmaktadır..."
Bu fetvada dikkatimizi çeken noktalardan bazıları şunlardır: 1) İbn
Arabî'nin ilmî ve manevi şahsiyetinden saygı ve övgü ile
bahsedilmektedir. 2) Onun görüşleri âlimler ve ileri gelenler tarafından
kabule mazhar olmuştur. 3) Onun görüş ve fikirlerini inkar edenler hata
ederler; hatalarında ısrar ederlerse sapıtmış olurlar. 4) Sultanın yani
devlet otoritesinin, ısrarlı inkarcıları terbiye etmesi ve inkarlarından
çevirmesi gerekir; çünkü sultan doğruyu yaptırmak ve kötülükten men
etmekle vazifelidir. 5) Zâhir ehlinin anlayışına göre gizli olan fikir
ve görüşleri, keşf ü bâtın ehline göre açıktır. Şu halde, her devirde
mevcut olan keşf ü bâtın ehli zâhir ehlinin anlayamadığı manaları
anlayacaktır. 6) Onun bu nevi görüşlerinde meramının ne olduğunu
anlayamayanların susması gerekir. Zira, her devirde temsilcileri bulunan
keşf ü bâtın ehli bu manalrı anladığına göre, ülke sathında sadece zâhir
ehlinin fikir ve görüşlerini hâkim kılmak ve zâhirî görüşlere uygun
düşmeyen fikir ve görüşleri susturmak isteyenlerin, onları susturmak
yerine, kendilerinin susmaları gerekir. Çünkü, keşf ü bâtın ehli, zâhir
ehlinin dediği şeyleri anladığı gibi, onlardan fazla olarak başka
şeyleri de anlamaktadır. Şu halde, susması gereken fazla bilenler değil,
daha az bilenlerdir.
Fetvadan anlaşılan bu birkaç noktaya şunu da ilave etmemiz mümkündür.
İbn Arabî, aklî ve naklî olan dinî ve dünyevî ilimlere ilave olarak,
hatta bir bakıma dinî ilimin özü ve esası olan ilham, keşf ü bâtın ilmi
adlarıyla anılan, asırlardan beri tasavvuf ehlinin temsil ettiği
görüşlerin âlim bir sözcüsü sıfatıyla yeni bir "ilmî" metot ve üslup
geliştirmiş ve kendi ulaştığı netice ve "hakikat"leri eserlerinde en
veciz şekilde ifade etmiştir. Şu halde, zâhir ve bâtınıyla bir bütün ve
cihanşümul bir din olan İslam'ı, böylece anlamalı ve cihanşümul bir
yorumla kalp ve zihinlere takdim etmelidir. Gerçekten de İbn Arabî bu
cihanşümul yorumu başarmış olan bir büyük mutasavvıftır.
Cihanşümul bir devlet kurmak niyet ve emelinde olan Osmanlı âlim ve
devlet adamları da elbette kısmî, yarım, mevziî, mahallî ilim ve yorum
sahiplerini değil, küllî ve cihanşümul olan ilim ve yorumları tercih
edecek ve bunu gerçekleştirmek için de elinden gelen gayreti sarf
edecektir.
İslam'ın kısmî ve mahallî yorumları, sadece mahallî devlet ve
medeniyetlerin kurulmasına imkan verebilir. Cihanşümul devlet ve
medeniyet kurmaya yönelmiş Osmanlı sultanlarının cihanşümul ilim ve
görüşleri idrâk edebilen İbn Kemal gibi Şeyhülislam ve âlimlere,
danışmanlara ve fetva ehline sahip olması hem devleti yönetenler ve hem
de halk için ilâhî bir lütuftur.
1516 Yılında Anadolu Kazaskeri olan Yavuz Selim ile Mısır seferine
katılan, dönüşte Şam'da İbn Arabî'nin türbesinin yaptırılması için
sultana fetva veren ve 1525 yılında Kanuni Sultan Süleyman'ın
Şeyhülislam'ı olan İbn Kemal, bu fetvasıyla XVI:asır başlarında Osmanlı
ülkesinde hüküm süren ve daha asırlarca sürecek olan bir kanaatin resmi
temsilcisi ve sözcüsü olmuştur. Tabii ki, İbn Kemal'den önce iki asır
boyunca âlimler, mutasavvıflar ve devlet yöneticileri nezdinde böyle bir
kanaat oluşmuş olmasaydı, İbn Arabî'nin görüş ve fikirlerini devam
ettirebilen ilim ve tasavvuf ehli bulunmasaydı, böyle bir fetvanın
verilebilmesi mümkün olamazdı. İbn Arabî hakkında Sultan'ın fetvaya
başvurması ise, sanıyoruz ki artık Osmanlı ülkesi olan Mısır ve
Suriye'de İbn Teymiye (v. 728/1328) ve benzerlerinin, takipçilerinin İbn
Arabî'ye karşı düşmanca görüş ve fikirlerinin sebep olabileceği
kargaşayı resmen önlemek içindir. Zaten İbn Teymiye Osmanlı asırlarında
ilgi ve itibar görmemiş, ancak yıkılış dönemi olan XX.yüzyıl başlarında
ve günümüzde çok dar bir kesim tarafından benimsenmiştir.
..... Osmanlı uleması, XVI.asırda diğer İslam ülkelerine nisbetle İbn
Arabî'nin eserlerine daha çok alaka göstermektedir.
..... Osmanlı ilim ve siyaset adamları, XVIII. asrın başında da İbn
Arabî'yi din, fikir, ilim ve siyaset anlayışının temel taşlarından biri
olarak görmekte, bunu İran ve diğer İslam ülkelerine nisbetle bir
imtiyaz ve üstünlük olarak değerlendirmektedirler.
..... Tasavvuf bakımından, talebe yetiştirmek kitap yazmaktan daha
gerekli görülmüştür. Ancak, İbn Arabî her ikisini de yaparak diğer
büyüklerle beraber bu konuda da örnek teşkil etmiştir. Yetiştirdiği
talebelerden bilhassa S.Konevî mühimdir. Zira, başta Füsûs olmak üzere
onun ilk şârihi, yorumlayıcısı, fikirlerinin takipçisi ve bir bakıma ilk
sistemleştiricisi odur. Miftâhu'l-Gayb ve diğer eserleri, İbn Arabî'yi
Anadolu'da tanıtan ve anlatan eserler olmuştur. Talebeleri de hem
kendisinin hem de İbn Arabî'nin takipçileri olmuştur.
S. Konevî'den itibaren günümüze kadar 7 asır boyunca İbn Arabî ekolünü
ülkemizde devam ettiren şahsiyetlerden bazıları şunlardır:
1) Dâvûd-i Kayserî (v. 751/1350): Konevî'nin talebelerinden Kemaleddin
Kâşânî'nin talebesidir.
2) Molla Fenârî (v. 834/1430): Babası Konevî'nin halifelerindendir.
3) Muhammed Kutbuddin İznikî (v. 855/1450): Molla Fenârî'nin
talebesidir.
4) Yazıcızâde Muhammed Efendi (v. 855/1451): Muhammediye isimli meşhur
eserin müellifidir.
5) Cemal Halvetî (Çelebi Halife, v. 912/1506): İbn Arabî'nin iki beytini
şerh etmiştir.
6) İdris Bitlisî (v. 926/1520).
7) Sofyalı Vali Efendi (v. 960/1552): Füsûs şârihi.
8) Üftâde Muhammed Muhyiddîn (v. 968/1580): Bursalı ve Çelvetiye
Tarikatı büyüklerindendir.
9) Aziz Mahmud Hüdâyi (v. 1038/1629): Üftâde Hazretlerinin talebesidir.
10) Nureddin Musliheddin Mustafa Efendi (981/1578).
11) İsmail Ankaravî (v. 1041/1631): Meşhur Mesnevî şârihidir.
12) Abdullah Bosnevî (v. 1046/1636): Füsus şârihidir.
13) Sarı Abdullah Efendi (v. 1071/1660).
14) Karabaş Veli (Ali Alâeddin Atvel, v. 1097/1685).
15) Atpazarî Osman Fazlı İlâhî (v. 1102/1690).
16) Niyâzî-i Mısrî (v. 1105/1693): En yaygın ve meşhur tasavvufî divanın
sahibidir.
17) İsmail Hakkı Bursevî (v. 1137/1724).
18) Nasuhî Mehmet Efendi (v. 1130/1717).
19) Abdullah Salâhî-i Uşşâkî (v. 1196/1781).
20) Harîrîzâde Seyyid Muhammed Kemaleddin (v. 1299/1881).
21) Muhammed Nuru'l-Arab (v. 1305/1887).
22) Ahmed Ziyâeddin Gümüşhânevî (v. 1311/1893): Tercüme-i Cânibü'l-Garbi
fî Halli Müşkilâti İbn Arabî adlı bir eseri vardır.
23) Salahaddin Yiğitoğlu (v. 1937).
24) Amhet Avni Konuk (v. 1938).
25 Nuri Gençosman (v. ?).
Bu şahsiyetleri, talebe ve müritleriyle birlikte düşünecek olursak İbn
Arabî'nin Osmanlı toprakları üzerinde günümüze kadar uzanan ve halen de
devam eden mühim bir tesire sahip olduğunu ve Türk-İslam tasavvuf ve
edebiyatı üzerinde derin bir iz bırakmış bulunduğunu az çok tahmin
edebiliriz.
{Endülüs'ten İspanya'ya adlı kitaptan (TDV,
İst. 1996) alınmıştır} |